Bir Tutam Gelincikti

yol kısaldı

daraldı o çıkmaz sokak

adımlar ağırlaştı

çürük yorgunluklar kaldı

göz ucuyla bakılan pencereden

ahşap saatler vurdu akşamın böğrüne tırmalar gibi ömrü

pasif direniştir

aynaya bakakaldığında çöken avurtlarını aldatan zamana söylenen ezgiler

ihtilal uzak artık

kudretin yok sol avucunu sıkmaya

ve direnmeye

yıkık hikayesin şimdi

şehirler bombalanırken

viran defterlere yazılan

kim için kazılıyor o çukurlar

hangi masal dolduruyor içini

imlası bozuk tümsekleri yükseltiyor kürekler neden

neden böyle çabuk gömülüyor

umut ve ten

bir tutam gelincikti oysa

o toprak

çocuk şuruplarını renklendiren ...