Bir Tutam Tozpembe
Aşkın en yalın haline hapsediyor güneş yansımalarını
Ve fitili çekilmiş bir cümlede zikrediyorsun dilimde
Sıkıca tutuyorum gözyaşlarımı
Dilime ah çalınıyor derince...
Sonbaharın kasveti çökmüşken yağmurların çiselerine
Her tanede sen düşüyorsun gönlüme
Artık diyor dilim artık
Kavuşmak sonraki leylak düşümlerinde...
Hevesine aldanmışken baharların
Bir masalın başkahramanı oluveriyorum ansızın
Sonra uzanıyorum hayallerin cebine
Bir tutam tozpembe
Bir yığın yanılgı
Nihayetinde
Elimde can çekişen bir serçe
Ağlıyorum sonra durmadan
Zamana aldırmadan süzülüyorum gecenin zifirine...
Sana gözlerimin efsununu yolluyorum
Ve dilimin suskusunu
Tüm sözcüklere nispeten...
Gece çarparken kapıları yüzüme
Sızıyla düşüyorum aynaların tenine
Sırrımda gözleri buğulanıyor ay ışığının
Mendilimde zifirden lekeler yine
Gökçe düşlerin dönemecinde...
Nedense bu metcezir ruhsarımda salınır
Nedense bu tutsaklıktan sızılı bir kök kalır...