Bir Umut İşte

Sensizliğe alıştıramıyorum kendimi

Sanırım unutamayacağım

Sen alışmışsın, sessizce gittin derinlere

Gittin de sanki bittin mi, sanırsın

Günler aynı, yok farkı birbirinden

Geceler bir başka, sensiz sessiz türünden

Zamanı unuttum gittiğinde

Sensizliğe de alışıyorum yavaş yavaş

Bundan sonra düşlerimde yaşatacağım seni

Sensiz ve sessiz bir anı olacak benimkisi

Unuttum sanma sakın bitmedi hala

Bendeki bir umut, onu da vermem kimseye

Sustum şimdi konuşmuyorum

Söylemiyorum kalbimdekini

Sensizliğe yürürken ağır ağır ve sessizce

Bendeki bir umut, onu da vermem kimseye