Bir Vitrin Yalnızlığı
Saatin ilerlediği hazin gecenin ortasında
Duvara yansıyan silik silüetimde gizliydi
Bütün o sarmaşık yalanlarım
Üzerimde bir vitrin yalnızlığıyla beraber
Kafamın içinde uzayıp giden hüzünler var beni izleyen
Rafların sol aşağısında
Ahmet Telli'den aldığım imzalı esere dalıyorum
Bir yol var
Sayfalara derinleşen ve karanlık
Koşmak;
Satır satır durmaksızın
Kelimelerdeki gizli gözyaşlarına
Ve seyyar virgüllere rastlaya rastlaya
Koşmak;
Kar tanesinde gizli alevin
Mavi bestesinde tutuşa tutuşa
Ölen kırlangıçların arasından
Üsküdar iskelesinin çürük köşelerine dek
Koşmak mümkün mü?
Bu kadar yalnız kaldığım bir gece hiç olmadı
Oltama takılı küskünlüklerimle beraber
O kirli metropol gürültüsünde hissediyorum kendimi
Delirmek;
Bana isnat edilmiş bütün suçlara rağmen
Kolay mı bu kadar
Beni şiirden bertaraf etmek
Sönüyor şimdi ışıkları bu yabancı şehrin
Tanıdık bir tenhalık kokuyor buralar
Fakat kifayetsiz kalıyor
Şarkılar, şiirler, hikayeler
Ben faili meçhul bir cinayetim
Şu kimsesiz ölüler mezarlığında