Bir Yaprak Düşüyor

Bir yaprak düşüyor

Çocukken avuçlarıma

Kuru,kızıl yalnızlıktan

Küçük mutluluklar doğuruyor

Her biri şaşkın

Gözlerimdeki dingin sularda

Yansıyorum bakanlara

Bir yaprak düşüyor

Büyümüş avuçlarıma

Sanki hiçmiş gibi bakıyorum

Oysa bilemedim sevgiyi

Aklım yaşamdan ayrı kalmış

Yağan her acıdan

Coşmak üzere gözlerimdeki sular

Bir yaprak düşüyor

Nasırlaşmış, küçülmüş avuçlarıma

Bir titreyiş var taa içimden

Tıpkı yaprak gibi yalnızım

Ve gözlerimden akan suların

Yanaklarda oluşturduğu deltalardayım

Aşk , çocukluk, zaman...

Şimdi bir sevgili gibi

Hissediyorum avuçlarımı

Akan son damlanın ardından

Kapanıyor gözlerim yavaş yavaş

Tatlı bir inat

Ve büyümüş tebessümlerle beraber