Bir Yaprak Kımıldar Şimdi

bir yaprak kımıldar şimdi dalında

yerleri ezen adımlar mahşer yapar

kaldırımlarda birbirine yabancı yüzler

plastik para kuyruğunda esir köleler

akşam şehre iner kalabalık azalır

kapitalist mabet içine insan çeker

kuşanır neonlarını vitrinler

tuzak her daim şirin harcamak olmayanı

bilmem kaç taksit ömre törpü

zincirinden mi azad olmak istersin

aşık ol kendine canlı bir nesne seç

şiir yaz kız gelmişe geçmişe

yüreğinle öp çiçeği

yanağına kondur bebeğe gülmseyişini

ısıt içini çiz yarının parlak resmini

yaşamak

sevdiğin

öğrendiğin kadar

ete kemiğe bürünürsün

indirdiğin kadar hayal gemini

rüzgarın özgür yanağına

yaşamaktasın arkadaş

her hücren nefes almakta

bir yaprak kımıldasın şimdi

insanlar yüreğine konuk

gece iner şehre

misafirliğe gider kalabalıklar

caddeler şimdi

yüreğimin en kılcalında

can pompalar