Bir Yol Vermiyor

Oturdu boğazıma taş gibi sevdam

İçtiğim sularıma bir yol vermiyor

Tüketti gözlerimi o yersiz evham

Soldurduğu dallara bir gül vermiyor

Dağılıyor bulutlar içerlerime

Püskürtüyor lavını ciğerlerime

Nişan aldı vuruyor değerlerime

Kestiği kollarıma bir dal vermiyor

Taş ile tokmak ile dövüldü böğrüm

Yerlerde emekledi yoruldu ömrüm

Atıldı kısmetime sıkı kör düğüm

Boğuyor ummanında bir sal vermiyor

Yandı bütün çiçekler yalan dünyada

Aydın'ı kefenledi tatlı rüyada

Umutlar yeşermedi kuru sahrada

Soldu gitti seraplar bir bal vermiyor