Bir Yudum Yalnızlık

Uzaktan saba makamında bir ezan sesi,

uygun adımlarla geliyor kulağına.

Tek başına, bi tekliği var bardağında.

Tam bi yudum daha efkâr çekecekken

estafurullah deyip,

elinin tersi ile siliyor uykulu dudaklarını.

O anda;

bir kız geçiyor yalnızlığının içinden,

Işıkları sönük.

Ve bir doldur boşalt mitralyöz misali

tarıyor bütün geçiştirdiklerini,

geçirmişliklerini.

Dalıyor en dibe,

vurulduğu ,

vurgun yediği yerlere.

Bi avuç kendinden çıkarıp

meze yapıyor masadaki yalnızlığına.

Başı gövdesine ağır ,

Gözkapakları isyankâr ,

Gözleri; eli kana bulanmış

birer katillll...

Ve dili çıngıraklı yılan,

sövüyor en zehirlisinden.

A.Kemal