Bir Zaman
Uzanmışım yatıyorum öylece
Sessiz sakin kimsecikler yok yanımda
Kapamışım gözlerimi
Dünyayı dinliyorum öylece
Güneş ısıtıyor yüzümü önce
Sonra göz kapaklarım kızarıklaşıyor
Kulaklarıma gelen sesler
Yavaş yavaş tekleşiyor
Zihnimde yankılanan bu seda
Gittikçe netleşiyor
O'na çağırıyor biri usulca
Kuşlar O'nu anıyor
Dalgalar her seferde
Ayrı ayrı sesleniyor
Arılar O'nun adını uğulduyor
Hafifliyorum bir tüy kadar
Usulca yükseliyorum
Yoldaş oluyorum uçan kuşlara
Arşı da geçip devrana çıkıyorum
Koca alem halka halka
Merkezden geliyor bu ses
Genişliyor benliğim
Kayboluyor senliğim
Kalbim O'nu atıyor
Gözüm O'nu arıyor
Canım O'nu çekiyor
Her şeyimle bekliyorum
Ve işte o an!
Hissediyorum
Duyuyorum
Duruyor cümle alem
Yazmıyor kalem
Konuşmuyor dil
Biliyorum
Tadıyorum
İşte o zaman
'Yaşıyorum' diyorum...