Bir Zamanlar 2

ve ben kendimi

karşı devrimin karşısında buldum

paletliler geçerken

çocukluk hayallerimin üzerinden

ilk aşkım

masumca el sallıyordu

büyüklerde el sallayarak uğurlamıştı

bir daha dönemeyecek olanları

çocuktuk

oysa

çocukça bir şey kalmamıştı çevremizde

-öğle saatlerinde kapı önü kısacık

salçalı ekmek keyfimizi saymasak-

kasvet çökmüş şehrimizde

mütemadiyen elektrik kesintileri yaşanıyordu

gece eğlencemiz

ajans ne diyecek sözü olmuştu

ve ilk aşkım

pilli radyonun düğmesini çevirme görevinin

kendisine verildiğini gururla anlatmıştı

kapı önü

salçalı ekmek keyfimiz

bir anda

devrimci toplantısı havasına bürünmüştü

çoğumuz okumayı yeni sökmüştük

ve hiç birimizin resim defteri yoktu

aylar geçip giderken

sokaklar daha bir sessizleşiyordu

salçalı ekmek toplantılarımız

soğuk günlere yenilmişti

ilk karda hepimiz dışardaydık

içerde olanların

içerde kalmaması gereken mutluluğunu yaşıyorduk

eldivensiz ellerimizle

üşümesin diye

sobanın yanına götürmüş kardan kuşu

ah ilk aşkım

sola meylimin nedenlerinden biridir

eriyip gitmesine günlerce ağlayışı

büyükler konuşurken duymuştum çünkü

onlar gelince her şey eskisi gibi olacaktı

ve ben soba yanında erimeyen kardan bir kuş yapacaktım

onlar

deniz ve güneyden gelecekti

aylar geçip gitti

kar gitti

sobalar kalktı

komşu bahçelerin can erikleri

ve tuz ile birlikte

kapı önü toplantılarımız yeniden geldi

zulamda onun için hep fazlası vardı

diğerlerine sezdirmeden verirdim

evlerimize dağılırken

biz dağılırken

onlar gelecekti

inancımız böyleydi

girince eve perdeyi aralar bakardık

daha çoğu gider

hiç biri geri gelmezdi

...

tam şurada

şu apartmanın yükseldiği yerde

çocukluğu elinden alındı hayallerimin

ilk aşkım

son kez el salladı paletlilere

bir daha da haber alamadım