Birak Beni Ağlayayim!

Yollara bakmaktan zebun oldu gözlerim!

Hasret kaldı kulaklarım zil sesine...

Ne aynalar vefalı çıktı ne de yâr

Atık bir su gibi kirlendi yıllar!

Karanlıklar gündüze sirayet etti artık!

Cürmüm dağları aştı da bilemedim!

Bırak beni ağlayayım, bırak beni!..

Her gece

Ayak seslerini işitirim

Sevdiklerimin

Düşümde...

Kimi zaman

Serabını görürüm

Bana sevgiyle açılmış kolların...

Heyhat!

Yağmur bulutları bile selâmsız geçer

Bırak beni ağlayayım, bırak beni!..

Eskimiş bir eşya gibi atıldım gönüllerden

Bir enkazdan farkım yok artık benim

Hiç yokmuşçasına unutuldum ya

En derin yalnızlığa gömüldü ya varlığım

Ayaz düştü ya umutlarıma

Neyleyim ki hayatı ben

Ölüm asude bir bahar olur gözlerimde

Bırak beni ağlayayım, bırak beni!..

Mavi Dünya

Mayıs 2008 Sayı:11