Bırak Kopsun Yüreğimde Fırtınalar

Ben; kendi yüreğimde binmişim bir hasret trenine,

Geceler kara olmuş,gündüzler boran,

Kimene...

Ben sana yakmışım mektup uçlarını,bir zamanlar,

Söylemişim şarkılarda sitemin bin türlüsünü,

Say ki unutmuşum seni,koymuşum en uzak köşesine,

Senin acıttığın yüreğimde,

Kimene...

Öyleyse; bırak beni kendi halime,

Ben kendi kendime de sarhoş olurum bir salaş meyhanede,

Dertlerimle,

Ağlarım da belki katıla katıla,belkide kimseler görmeden,

Kimene..

Belki yağmur ıslatmaz beni,rüzgarlar savurmaz bilinmeyen yollara,

Düşmem kırık dökük anılarımla,dudak büken bir dostun yalanlarına,

Öyleyse; git git çok uzaklara,

Bırak kopsun yüreğimde fırtınalar,kırsın, hüzünlere boğsun beni,

Sen benden gitmişsin bir rüzgarla,ben kopmuşum senden kasırgalarla,

Unutulmuş aşklar diyarında...