Bırak Ömrüm Uzaklarda Azalsın

Bir şafak vakti ruhumu yokladım

Yüreğimi temizledim pakladım

Şiirlerimi dağlara sakladım

Bırak sözüm sözlerden ırak kalsın

Bırak ömrüm uzaklarda azalsın

Önce resimlerim sararıp soldu

Gün ağarırken suretim kayboldu

Mazi kül oldu avucuma doldu

Bırak yüzüm yüzlerden ırak kalsın

Bırak ömrüm uzaklarda azalsın

Rüyamda tüm dağlara ayak bastım

Ruhumu her köşe başına astım

Yıllara değil yollaradır kastım

Bırak izim izlerden ırak kalsın

Bırak ömrüm uzaklarda azalsın

Baktığım ufuklar bir bir sarardı

Tutuldu güneşim göğüm karardı

Gözyaşımla dolu her dağın ardı

Bırak gözüm gözlerden ırak kalsın

Bırak ömrüm uzaklarda azalsın

Kırıldı gönlümün en ince teli

Hala türkümü söyler sabah yeli

Dokundu ruhuma maveranın eli

Bırak sazım sazlardan ırak kalsın

Bırak ömrüm uzaklarda azalsın