Bırakıp Gidemediğim Bir ' Ben '

her safağın uyanışında güne

ufuk çizgisi değmemişken güneşe

hergün daha fazla sevilebilen ' O '

daha fazla acınılası bi hale dönüşürkenn

söylemeli yeri gelmişkenn

bırakıp gidemediğim bir ' Ben '....

dokunsam tuzağına düşeceğim

konuşsam öyle delicesine

yenilir yutulur cinsten değil

çıkamam bu karanlıktann

ki sebebi yokk bu AŞK...

gözlerimde dinmeyen bir acı

yağmurla yarışan...

avuçlarımda dinmeyen bir nehir

bir hüzün,

bir keşke,

herhangi biri değil

öyle ağır

öyle deli

ecelsiz bir ölüm,

keraate yakın müezzinin nefesiyle

selayla ağaran güne bir veda...

öyle derin

öyle acı

öyle bir kırk yıll hatırr ki

öyle kahverengi

.....................öyle kahverengi...