Birileri Yaşıyor Birileri Sadece Var

Sabah oluyor,

şehir yeniden uyanıyor.

Fırından ekmek kokusu yükseliyor,

bir çocuk okuluna yetişmeye çalışıyor,

bir yaşlı pencerenin önünde

geçip giden yılları sayıyor.

Bir adam işe gidiyor,

cebinde üç kuruş, aklında bin mesele.

Bir kadın sofrayı hazırlıyor,

kimse bilmiyor kaç gecedir

kendi yorgunluğunu erteliyor.

Birileri biriktiriyor,

birileri yetişmeye çalışıyor hayata.

Kimi daha büyük bir ev istiyor,

kimi başını koyacak huzurlu bir yastık.

Ve zaman geçiyor…

Takvimler değişiyor,

insanların yüzüne çizgiler ekleniyor.

Dün dünyanın sonu sandığımız şeyler

bugün eski bir hatıradan ibaret kalıyor.

Ne tuhaf değil mi?

Çocukken büyümek için acele ediyoruz,

büyüyünce çocukluğumuzu arıyoruz.

Bir gün bitsin diye beklediğimiz günleri

yıllar sonra özlemle anıyoruz.

Oysa hayat dediğin

büyük olaylardan ibaret değil.

Bazen soğumadan içtiğin bir çay,

bazen kapını çalan bir dost,

bazen eve döndüğünde yanan bir ışık,

bazen de hiçbir şey olmadan

başını yastığa huzurla koymak…

Meğer mutluluk,

bizim hep uzağında aradığımız

küçük şeylerin içinde saklıymış.

Sonra bir gün anlıyorsun;

her şeye yetişmek zorunda değilsin,

herkese kendini kanıtlamak zorunda değilsin,

her kaybın ardından yeniden koşmak da değil

bazen durmak gerekiyor.

Dünyanın yükünü omuzlarından indirip

bir ağacın gölgesinde soluklanmak,

gökyüzüne bakıp hiçbir şey düşünmemek,

sırf yaşıyor olduğun için

şükretmek gerekiyor.

Çünkü bir gün gelecek,

bugün yürüdüğün sokaklardan geçemeyecek,

erteleye erteleye unuttuğun hayallerin

kapısını bir daha çalamayacaksın.

Ve geriye dönüp baktığında

kaç para kazandığın değil,

kaç sabahı huzurla karşıladığın,

kaç insanın yüzünü güldürdüğün,

kendine ait kaç güzel anı biriktirdiğin kalacak.

Öyleyse insan,

ömür dediği bu kısacık yolculukta

biraz daha yavaş yürümeli.

Her gün bir yerlere yetişmek yerine

bazen kendine yetişmeli.

Çünkü hayat,

sonunda varacağımız bir yer değil;

biz başka yerlere ulaşmaya çalışırken

içinden geçip gittiğimiz

biricik yolculuğumuzdur.