Biter/Sen/Gidersen...(1)

Sükûnetim dışımda,

Haykırışım içimde olan bir gecenin,

Şafağını sökmekte yitkin bedenim

Tüm mutluluk benliğimden çekilirken

Hatıralar parçalıyor dört bir yanımı

Ne bir mutluluk,

Ne bir gülümseme,

Nede bir yaşama sevinci

Kalmaz hiç birşey dedim sana gidersen.

Fazla dayan(a)mam-

-Dizlerim üzerine çöküp

-Dişlerimi sıkıp

-Hançeri kalbime saplayıp

-Bitiririm bu hayatı sen gidersen.

Canım ecelin kollarına düşer

Ruhum dayanılmaz acılar çeker

Damarlarım kurur,kemiklerim erir

Bedenim zulme feryat eder

Gündüzümde güneş,gecemde ay kaybolur

Ve güngüzler gecem,geceler zindanım olur

Zaman durur hayat biter sen gidersen.

Hiç bir bulut şimşeğini çakmaz

Tabiata yağmur diye bir şey yağmaz

Çiçekler açmaz ve kuşlar ötmez

Zamanın duruşu günleri geçirmez

Aylar ağlar içinde haftalar bitmez

Yıllar mevsimi değişmez

Ve dünlerden hatıralar çekilir

Anılar biter sen gidersen.

Tüm umutlarım ortadan kalkar

Mutluluk diye bir şeyim kalmaz

Kurulan hayallerimin sadece adı kalır

Gülümseyen gözlerim kör olur

Gece tatlı ruyalarımı kabuslar basar

Uykular gözlerime haram olur

Bedenimde can biter sen gidersen.

Sana gitme diyorum.../

Gidersen;

Dünyam başıma yıkılacak

Gençliğim zamansız solacak

Hayatım birden bire kararacak

Bedende can,ruhta derman kalmayacak

Ve yaşamak için hiç bir sebebim olmayacak

Bağlanan umutlar,damardan işkenceyle sökülecek

Kurulan hayallerin çöküşü beynime mızrak olup girecek

Buna can dayanmaz hayat biter sen gidersen.

-

Hayatım seninle başladı,

Oda biter sen gidersen.../