Bitişikyazdımaşk'ı

/herseferindeyenisinifedaederim

aşk'ıtükettikçesende/

bir an koparak dağılan kör bir ses

yasla girerken üç harfli duaya

ruh

dargın

ve körelmiş bedene kırılgan gelir

zincirinden boşalmaya duran aşk'a

iki göz arasında gün doğarken

yedi kat arş-ı aşk'a koşar insan

pişmanlığın koynunda sabahlamış huzur

ne mutlu ki çıplak bir bedende ikrar

hangi kelâmdadır ar

bençoksözlerverdimoyüzdenbitişikyazdımkaderimikendime

unutmaktan doğan hiçliğin doğası

batan ayın kendi ışığında parladıkça

yer yüzü intiharına seçmiş beni

içindeki ölümle bir yaşadığın

tinimdeki çoğul hasreti kucaklarken

huzursuzadır adım teselli

ne kadar amansız değişti her şey

gölgesinde kırklanmaz meyus coşkunu dudaklar

tebessümü bahar bilmiş

bildikçe şükür demiş

dedikçe öpmemiş

üvey ve sefil ihaneti

bençokihanetettimoyüzdenbitişikyazdımyalanımıkendime

derin uykularında sayıkladığın tekrarlar

bir hayatı

hep vurulmuş yerinden nişan aldı

adsız

dilsiz

kimsesiz ayrılıkların ürperen teninde

uyutmuyor şimdi beni

ne kalbimde ninnisi eski bir günce

ne de lanetlemiş o üç harfli tek hece

çıkmaz bir sokağa benzeyen

bu avare avunması gönül

bilmem incinmiş hangi dünyanın kapısını çalar

geride kalan her şey tükenince kendine

martılar denize uyanır

bir med cezir kavuşur afak-ı hayale

bençokhayâlettimoyüzdenbitişikyazdımaşk'ıkendime

alicengizoyunu

(...benbitişikyazdıkçaaşk'ıkendime,s e v g i l i a y r ı l d ı k d e d i . . . o y s a A Y R I

y a z ı n c a a ş k ' ı , a y r ı l ı k o l m u y o r k i... )