Bitmeyen Umut

Şimdi yalnız kaldın sen

Zaten buydu istediğin

Seni herkesten çok seven ben

Çekildim artık hayatından

Şimdi yalnız kaldım ben

İstemesem de mecburen

Senin sıcaklığını, dokunuşunu, gülüşünü, öpüşünü

Kimsede bulamayacağımı biliyorum

Bildiğim için aramayacağım zaten

Bildikçe daha çok yanıyor yüreğim

Bedenen ayaktayım ama ruhum bir enkaz

Mutlu rolü oynuyorum çevremdekilere ve kendime

Onsuz da olabilirim, böyle de mutluyum diyorum

Hayatımın en büyük yalanını söylüyorum

Oysa yüreğimde, gözlerimde hep ağlamaklı

Nereye çevirsem gözlerimi seni görüyorum

Kokun geliyor çoğu zaman burnuma

Olmadığını bile bile bakınıyorum etrafıma

Hiç bitmeyen umudumla

Her gece ağlayarak zar zor dalıyorum uykuya

Uyusam ne fayda, yine sensin rüyamda

Koşuyorum sana, tam dokunacakken kayboluveriyorsun bir anda

Yine ağlayarak uyanıyorum

Elim gidiyor telefonuma

Ne çağrı var senden, ne de bir mesaj

Bir kez daha yanıyor yüreğim

Yokluğun bir tokat gibi iniyor suratıma

Çaresiz tekrar dalıyorum uykuya...