Bitsin İçinde Ne Kaldıysa Sana Dair

indir

demir kapıları

bırak zindan dolu muhabbet kalsın şehrin duvarlarında

bitsin

içinde ne kaldıysa sana dair

son cümleler yağsın yağmur niyetine

ıslansın

tüm aşk kitapları

gelincikler salınırken mevsimin göbeğine

ve

karpuz kabuğu düşmeden henüz

kağıttan gemiler yüzsün içimizi ihtiyarlatan körfezin sığ köşelerinde

yansın

yüzyıllık yangınlar gibi

efkarımızın delikanlı vadeleri

ölelim

yahut gidelim

yüzüstü bırakıp kalemleri

kurusun

mürekkebi şiirlerin

şairini vuralım şakağından

ölsün

yazılmayan tüm eylemler

ırzına geçmeden yeni bir yaprağın

duvarlar örelim

mahpushane boyunda sokaklara

imansız voltalar atalım

ay düşürelim

ayak izimize

ay gömelim rugan büyüklüğünde

küçük mezarlarımız olsun

duasından vazgeçen

sükut edelim

ikrardan pay eden

paydamız soluk olsun

son nefesimizi alalım

kalabalıklar bizden vazgeçerken

vazgeçelim

kahpe düşlerinden sokağın

son çelmeyi biz atalım

öpüşürken kadavramız...