Biz Bu Aşk Teknelerini Çapasına Kadar Savunacağız

Bu lacivert ne kadar benzeyebilir bir sabah vaktine

Sen hangi ışıktan çıkıp gelirsin

Bilir misin

Niye büyütürüm düşlerimi menekşeye

Uçurumda bir özlem çoğalsın

Diye hüzün

Diye asi

Gece diye

Sırılsıklam bir İstanbul aşkıydı bizimki

Midye kabuğuna yıldırım düşmüştü yer gök rengarenk

Aykırı dalgaların sıçrayan köpüklerinde

Misafir martıların düş isyanları olurdu

Biz bu aşk teknelerini çapasına kadar savunacağız demiştik

Öylesine bir buluta binmiştik yüreklerimizde çapraz karanfiller

Işıklı türküler tutulan sözler

Birileri seni seviyorumları bir şiirden alıp geldi

Biz evreni sığdırdık o sözcüklere

Yüreğinin ağrısından öptüm seni

Tersi olmadı bir kere bile

Bu nedenle

Tutuşmanın tadı unutulmadı bir daha

Sonra o düşler

Sonra o öpüşler

O direnişler sonra