Biz Bu Şiiri Sadece Anlayanlara Giydiriyoruz

Sensiz ne haldeyim bilmek istermisin

sanki benim kimsem yok

Kopkoyu bir gecenin ortasında

Kimsesiz kalmış bir çocuğun bakışlarına benziyor yalnızlığım

Varsa sabahı bu gecenin gözyaşlarım eşlik edecek Güneşin doğuşuna

İsmimiz yanyana gelmeye korkarken

Ben oturup ağlasam çocuklar gibi

Sorucaklar nedenini

Ben özledim,ben aşığım,çok seviyorum diyememki

Kalksam on dakika yanına gelmek

Ama sorun bu değilki

Bana sevmeyi beni severek öğreten adam

Bir yandan ruhumun ızdırabı kanıyor gözlerimde

öte yandan hasretin kanadını kırmaya çalışıyorum

Çaresizlik bile çare düşünürken

Derinden bir aaaah çekiyorum

Sonra sırf gülmek için gülüyorum

Bu ne böyle be hayat böyle sevene hakmıdır bu zulüm

adalet biraz olsun adalet

Sabret gönlüm sen yinede sabret

Tek derdimiz bölünmemek sen ve ben diye ikiye

Aşka saygı bekliyoruz

Biz bu şiiri sadece anlayanlara giydiriyoruz