Biz Ne Zaman Otursak

Biz ne zaman otursak

Islak kayanın Mayıs kokan köşesine

Kahpe bir sis boğar güneşi

Üşürüz Şubat'a ipotek kırlangıç misali

Omzumuzda

Saç örgüsü hırkalar

Dudaklarımız sigara çatlağı

Zifir soluruz iyodu kurşunlayıp, şakağımızdan

İçli bir zaman ertesidir

İçimize içimizi işleyen

Öksüz bir öykünün ardından

Kül kokar şehrin ocakları

Dibi tutmuş çorba misali peltekleşir kelimeler

Susarız

Muhacirdir artık hayal

Kırık kanadını saklayan kuşun ardından bakakalan

Kendine küçük gelen bedenin hüznünü yontarız

Ay doğumu renkli şarap bardağında

İçeriz sarhoşluğu kör edip, ışığı sokarken içine

İçimiz döner

Semaha

Yalpalar adımlar mistik bir türkünün içi boş nakaratında

Biz ne zaman otursak

Mayıs kokulu kayaya

Şubat doğar

Nefesimizde üzüm kokuları

İstavrit kovalarız

Avuçlarımızda renk renk çakıl taşları

Uyduruk türküler söyleriz

Kör göze inat

Kirli bir alfabeye

Harf koyar gibi

Ve

Saklanırız bizden

Köşe bucak

Ardımızda yüreği kahpe ebe

Saklambaç oynarız

Şehrin hıdrellezlerinde

Basıp papatyalara

Sarmaşık salıncaklarda kaybederiz adaklarımızı

Biz ne zaman otursak

Islak kayanın Mayıs kokan köşesine

Kahpe bir sis boğar güneşi

Güz gelir

Baharı çiğneyip

Postallarında bir karış çamur....