Boşa Gitmesin İntiharım

düşlerim bir orman kadar ağır

kucaklar dolusu

hesapsızlık babında

korku nedir bilmeden özledim

mevsim sonu pişmanlığımızı

ölüm de sensizdi bir de

kırıntısına bile yüz vermedim

iki kelimesiz

merakımız aşktı

çağımız zamandan saklandı nedense

ve nehirlerin anlayışı neden böylesine kıt

saygınlığına rağmen hatta

bir damla gözyaşının

eskiye dönmeyi düşünmeyi özlemek gibi

saçlarının yok olduğunu görmek

çağla bakışlı şişman çirkin aksak

bunalmış korkak

duy ey insanoğlu duy

yaşam intihara bu kadar kayıtsız

tavana bakarak öleceğiz demek

şansımız yok

sarışın gecelerdeki sayrılığın tadı

budur ölmek ülkesinin başkenti

şansımız yok

tavana bakarak öleceğiz demek