Boşluğun Sancısına

kararır

kara dünyan

zifiri karanlıktır

nasibin

geleceği olmıyan

bir

zulüm

dedirtmez

sana

gülüm

dedirtmez

sanki

onun

sözlüsüsün

oturur içine

bir

taş gibi

parçalar

parçalara

bilemezsin

o

senmisin

değilmisin

akarsın

bir

boşluğa

boşluğun

sancısına

sonsuzluğuna

geçmişmi

gelecekmi

bilemezsin

karanlıktır

her şey

artık

zifiri

karanlık

yat kalk

yat kalk

aslında

uyuyorsundur

ebediyetin

kucağında...

(Berlin,25.10.2013)