Boşluk

Bir boşluktayım şu an

Nasıl, nereye ve niçin bakıyorum bilmiyorum

Ayaklarım yerden kesilmiş adeta

Sanki ummanlara , gökyüzüne doğru uçuyorum

Ufacık beyinimin içinde fırtınlar koparken

Çağlayanlar gönül denizime akarken

Yardım için ellerimi uzattığımda , ellerim boşa çıkıyorken

Bilmiyorum şu an ben nasıl ve niye yaşıyorum....

Gözlerimden akan yaşlar ,

Yüreğimdeki yangını söndürmeye çalışırken

Çile denen yumağa, tüm fırtatım sarılmışken

Bilmem ben nasıl ve neden yaşıyorum...