Boşver

Ra'nın gözünden

yansıdı ışık,

Dün sabah...

Bu sabah...

Her sabah...

Olduğu gibi.

Can havliyle,

Toprağa yapışan acı bir sesle

İrkilen tin;

Göz bebeklerinde

Yaşamla ölüm arası cam sınırdan

Hızla akıttı yaşamını.

Ardında bıraktığın

Yarım kalanlara inat.

Bir ses !

?Baba?

Üzüm gözlü

?Eylül? soluklu

Bir ses !

?Küçük sevgili?

?Demet? olup çarptı kulaklarına.

Çözüldü sır

Kalktı sis

Dudaklarda pus,

Yankıladı ölümü...

Ve yine sabah

Yine Ra

Yine ışık

Yine yansıma;

?Boşver? dedi

Yaşamla ölüm arasında

Asılı kalan zamana...

Not: Bu sabah kaza yapan ve şuanda ameliyatta olan kardeşim Hüseyin ve eşi Demet için...

02Ekim2009cuma16:30