Boyabat'ı Anarım Hep

kaç yıl oldu bilmiyorum ayrıldım senden!

sokağının taşlarıyla andım hep seni,

sensizliğin acısı kapladı tüm benliğimi;

top tepesi,kertiliyle andım hep seni.

zincirli kuyu mahallesi,cavaloğlu deresi!

imrendirir güzel yüzün bütün herkezi,

erenlik parkında ki saat kulesi;

hayalinle yaşayarak anarım seni.

kale bağı özlemim yakar,yaralar hep derinden!

hergün bir yaprak düşer yüreğimin köşesinden,

sana hasret bitirdim,varolan gençliğimi;

orta çarşın,pazarınla anarım seni.

gecenin bir vakti,çık dolaş yalnız başına

hissedersin varırsın özgürlüğün tadına,

sensiz nasıl bittiğimin vardım farkına;

sabah ezanlarınla hep anarım seni.

kebabını özledim buram buram gözümde!

uzanamıyorum sana ,buz kesmiş ellerimle,

ne olur bir dakika,sen geç benim yerime;

sende yanacaksın inan ,boyabat özlemiyle.

dinle rüzgarları dinle,şimdi seher zamanı!

eylül ayında neş-e,BOYABAT panayırı,

özlemişim yoğurdunu,süzme ayranı;

her pilav yediğimde anarım seni.

avuçlarıma döktüğüm özlemlerimle!

gurbetten yaptığım gözlemlerimle,

işte seni sen yaptıran değerlerinle;

her nerede kalıyorsam,yaşarım seni.

duyguların şairi

Boyabat"lı.

www.duygularınsairi.com