Bu Emanet Canı Vermeye Geldim

Cihanı kaplamış AŞK dolu ayet

İnsanda insan-ı görmeye geldim

İstediğim şey ne şan ne de şöhret

Bir aşkın sırrına ermeye geldim

Canan ateşinde yakıp külümü

Zikredip yürekten anıp ölümü

Gönül bağlarına dikip gülümü

Serimi meydana sermeye geldim

Naçizane kalem sırrı ayandır

Mahiyeti ruhta sonsuz beyandır

Ölüp te gitmeden kalbin uyandır

Bu emanet canı vermeye geldim

Sırat köprüsüdür dünyanın tezi

Beş metre biçili kefendir bezi

Yalnızca iyilik doğruluk izi

Nefsime ayağım vurmaya geldim

Aslına yar olan kalmaz yollarda

Ruhunu saracak esen yellerde

Nevbaharda açan o mis güllerde

Bizi sevenleri sormaya geldim