Bu Gece Kalbimden Çıkıyorsun

Bildim ben ;

İdrak edemedin sen ne yaşadığımızı ,

Benim nazarımda aşk adı

Yetmişikibuçuk milletin boynunun borcu ,

Yeryüzü cenneti kitabımda .

Esasında ;

Her lisanda aynı acı

Ve aynı mutluluk

Her dindeki tövbe kadar aynı pişmanlık

Ya da ; amin'i arzu cümlelerinin .

Sen iman etmiyorsun.

Bazen bir körlük anı ;

Başkasını görmez gözün

Bazen yürek fesadı ;

Tıka basa yersin de

Yine doymaz özün .

Kimi beyniyle ,

Kimi gönlüyle ,

Belden aşağı sevmelerde kimi .

Hastalıklı bir hâl ,

Arap saçı gibi bir şey bu sevgi.

Sen çözemiyorsun.

Mantıktan uzak üstelik ,

Mesela ;

Boğazdan bir gemi geçiyor ,

Sen aklıma giriyorsun .

Sen yumunca gözlerini

Şehrin tüm ışıklarını söndürüp ,

Beni karanlıkta bırakıyorsun .

Kadehime girip , genzimi yakıyor

Yokluğunda , nikotin krizi gibi titretiyorsun .,

Yanımda yokken bile dizimin dibinden ayrılmıyorsun .

Aklıma iyi gelmediğin kesin ,

Bende paranoya yapıyorsun

Sen anlamıyorsun .

Olur olmaz zamanlarda gidiyorsun üstelik .

Bekliyorum ben ,

Dönmüyorsun ...

Hesap da sorulmuyor ki sana ,

?Ayrılık bunun adı ? deyip

Gülüyorsun .

Sen belki bilmezsin ;

?Kör bıçak kesiği ? der buna sevenler

Kanatır ayrılık içten ,

Ben kan kaybından ölüyorum ,

Sen Lokman olmuyorsun .

Senin özlem dediğin ,

Küçümsediğinden çok derin ,

Deprem gibi yıkar geçer

Göçük altında inliyorum

Sen duymuyorsun ...

Bildim ben bildim ,

Frekanslarımız uyuşmuyor .

Ben çığlık atarken

Sen bir zahmet fısıldıyorsun .

Bu iş böyle gitmiyor ,

Kararlıyım

Bu gece kalbimden çıkıyorsun...

7 Ekim 1992 / Herford