Bu Gecenin Adı Düpedüz Ayrılık

20. peronda başka türlü bir ayaz akşamı,

Kararsız bir yalnızlık seramonisi duyulan,

Haylaz yağmurlar gözyaşlarımızla romantik bir danstayken,

Gözlerin kayan yıldızların simsiyah bir gölde yüzmesi gibi parlıyor.

Hava sert, nefesinin buğusu kırılan ışıkta buz mavisi,

Azap gecesi bu gece bunun adı düpedüz ayrılık .

Nakaratlarda ''boşver gitme''lerin tınısı yükseliyor,

En güzel yeri burası olsa gerek herkes sanki ''dur gitme'' diye eşlik ediyor.

Zulada ellerini tutmak vardı daha, sen beni düşünme.

Sen kendin için kal ve kendin için gitme,

Yarını olmayan gece bu gece bunun adı düpedüz ayrılık.

Bu gece ayaz, ıslık sesleri yükseldi, koltuklar da doldu.

O adım, otobüs merdivenine attığın adım mıdır yoksa?

Dönmeyen gidişler gecesi bu gece, bunun adı düpedüz ayrılık.

Camda bir sen birde yansıman,

Yarın kararmış, yanmış bit fotoğraf gibi duruyorsun öylece.

Yüzünü dönde bi bak istersen,

Başka bir kaderin sayfası açmış suspus oturuyorsun..

Benimle yazdığın kaderin kalemini kırmış,

Kederli bir sayfaya biletini kesmiş gidiyorsun

Bunun adı düpedüz ayrılık beni duyuyor musun ?