Bu Kent Durmadan Öldürüyor Insanı

Bu kent durmadan

Öldürüyor insanı

Aşkın lekelenmeye tahammülü

Issız kasabaların hükmü

Benimse güçüm kalmadı

Neden şimdi uçurtma telaşında gözlerim

Özlemlerin eşiğinde terlerken ellerim

Katlanamazken gidişlere

Ve giderken yine bilinmezlere

Tuhaf Bir mahluk büyütüyorum göğsümde

Hasretleri kafamda eze eze

Bu kent durmadan

Öldürüyor insanı

Sokak ortasında çarpışıyor binlerce müfreze

Aşıkları kurşunlara dize dize

29 harf bir kurşun kalemle

Ağaçların dallarından sarkarken ölüm

Aşkın hüznüyle dolarken gözüm

Firarlara dönüp bakmaz yüzüm