Bu Nasıl Ayrılık

Bu nasıl ayrılık, gökler yarıldı!

Aciz, naçar, kader denen seldeyiz.

Yer, gök paramparça! Sona varıldı

Per perişan, ayrı ayrı ildeyiz.

Hâlâ anlamadım, neden ayrıldık!

Ne kadar mutluyduk, derde karıldık

Kavuşmak dururken, ele sarıldık.

Şimdi iki cambaz, aynı teldeyiz.

Ayrılığa tutsak, zor anlardayız

Kollarımız kırık, zindanlardayız

Dünyamız kararmış, külhanlardayız

Meltemler beklerken, kızgın yeldeyiz.

Elimizdeki son kale alınmış

Hazinelerimiz bile çalınmış

Saraylarımıza kadar dalınmış

Talana uğramış harap beldeyiz.

Tek aynada güneş gibi durmuştuk

Kâinata ışık ışık vurmuştuk

Kavuşmaya dair hayal kurmuştuk

Bir inat uğruna, bak ne haldeyiz!

Onur yalnız, yitik; sen neredesin?

Hayalimdeki tek penceredesin

Bir kerede değil, bin keredesin!

İki yarım, ayrı ayrı eldeyiz.