Bu Nasıl Veda

Güneşim doğmadı bugün günüme

Sarı saçlarını saçmadı tabiatımın eteklerine

Kara gözlerinden kalan geceye tutsağım bu sabah

Bu karanlık girdabında boğulmak mı mübah?

İç çekti yüreğim bir tutam sevgine

Belki layığım sana belki değilim, sev yine

Kamer misali parlayan çehreni izlemek isterim

Henüz dokunmamışken yüreğine parmak izlerim

Saçlarını savur da bir yel essin gönül ateşime

Kokundan bir tutam gönder de düşsün peşime

Belki seni hatırlatır okuduğum, yazdığım her şiir

Belki seni benden ayırır gözümden akan her nehir

Tut şu sevdanın ucundan omzumda kalmasın yüküm

Girmeden gönül eşiğimden verme sevgime hüküm

Gün gibi battın kalbimde bu gece ansızın

Reva mı yüreğime armağan bıraktığın bu sızın?

Duymadım hiç, gidişinin sessizliği sağır etti sol yanımı

Lâldır dilim, âmâdır kalbim, yaktı aşkının koru canımı

İki çift lafım var çarpmaya yüzüne, çıkarım karşına son defa

Gönül ateşimi yakan kadın söyle bu nasıl veda?