Bu Ne Biçim Toprak Böyle

Bu ne biçim toprak böyle bacım

Uykuların

Sabah bozunda horozların net sesine endeksli

Olanca yorgunluk yurt edinmiş sırtında

Belin bükük

Gözlerin patikalarda çakıl taşlarına sokulu...

Yaşanası günlerden habersiz gençliğin

Saçların

Tel-tel ter ıslağı yanaklarına yapışmış

Kara dikenlerde yırtılmış eşarbın...

Bu ne biçim toprak böyle bacım

Çisil-çisil terler yağar alnından

Selvi boylarında eririr güzelliğin bir-bir...

Çoktan yitirmiştir avuçların sıcaklığını

Ellerin

Sert bir zemin,kuru bir dal olmuştur...

Ağıtlardır

Ve ayrılık türküleridir söylediğin

"Şu karşıki yayla göç katar-katar"

Çalışır çabalarsın da

Hâlâ evindeki yavruların aç yatar...

-30 Mayıs 2011-