Bu Sürgün Bitmez

Yine vurdu en derinden yokluğun

Kederler ansız gelir zaman seçmez

Ne ilaçlar çaredir ne de hekimler

Sen gözlerini sürmezsen bu yara geçmez

Yalnızlık kuşatmış bir şehrin sokağında

Seni anlatan delifişek bir ıslık dudağımda

Ne rüzgârlar elverir ne de saatler

Sen yollarıma çıkmazsan bu sürgün bitmez