Bu Zamanlar

Döngeç ihanetlerdi mektupların

Yanmış gözyaşların akıyordu yalnızlığıma

Ve bahtiyardım kalp sancısında

Sarkıyordu ruhum umuda

Ah bir zamanlar...

Yağmurlar bile bir başka havada

Bir başka toprağa akardı

Benden uzaklaştı yeşil, gök maviydi

Ben ama

Ve ruhumun tüm kilitleri paslıydı

Ah bir zamanlar...

Varlığın yokluğa karıştığı coğrafyada

Bakışlarının değdiği yerde yangındım

Büyüyordum şehirlerde, büyüyordum

Ve ağlıyordum şiirlerime

Ah bir zamanlar...

Yeni bir hayat kökünden umudun

Gülüşleri salarak boşluğuna hüznün

Ve unutmak, acıyla kıvranırken ruhum

Unutmak

Ah bu zamanlar...