Buğulu Bir Mektup

Ne Asi kadar gururlu olabildim şu hayatta

Ne de Demir'in soğuk ve sert tavından sıyırabildim kendimi,

Aklımı zincirledim sana

Yüreğime ise ramak kaldı

Bana atacağın bir adımda benim nefesim

Ellerim az biraz uzağında biliyorum

İstesem dokunurum sana

İstesem bir kıvılcımı yangına çeviririm şu anda

Biliyorum, bir göz kırpışı kadar kısa sürecek hayatıma karışman

Kirpiklerim ıslanacak,

Gözlerim buğulanacak

Sen, o buğuda, ismini yazacaksın yüreğimin camına

Yazacaksın ki her bakışında okuyacaksın bende olan seni

Ben de ömür boyu gözlerimin buğusunda bir yâr taşıyacağım

Uyurken bile onu koruyup kollayacağım

Elimi uzattığım her yerde bir çiçek belirecek sonra

Yüreğimle neleri güzelleştirdiğimi kanıtlayacaksın bana

Sende filizlenen tomurcukların arasından kokular saçılacak etrafa

Avuçlarıma yayılacak sıcak bir bahar sabahında

Bahar yüreğinde,

Elim yüreğinde sevgili

Adımlarım ise sana doğru

Karşılaşacağımız o lalezâr nerededir bilinmez

Ama ben ellerimde misk kokulu papatyalarla

Ruhuna karışmaya hazır

Seni bekliyor olacağım

O papatyaların beyazına kuşanan tebessümümle

Sana koşacağım...