Bugün Yine Can Evimden Vuruldum / Anne
Zannetme ki sana yok artık ihtiyacım
İnan bugün dünden daha fazla muhtacım
Senden bekliyorum hep,yine tek teselli
Böyleymiş hayatımdaki kara tecelli
O mukaddes adın her an dudaklarımda
Sesin her gün çınlıyor hep kulaklarımda
Her yerde hayalin,her adımda gölgen var
Sensiz nefes aldığım bu dünya bana dar
Bana dostça sarılan,tek sadık kucağın
Karardıkça ,kahrediyor beni ocağın
Bugün anneler günü,bir türkü dilimde
Adını işliyorum,rengarenk kilimde
Islattı beni bugün,su sızan çardağın
Ağlattı beni bugün,çatlayan bardağın
Boynum büküktür bugün,söğüdün altında
Merteben yüksek olsun,göklerin katınd
Bebekken sarıp sarmaladığın kundağım
Ömrümce giydiğim tek gelinlik duvağım
Zinhar içerlenme,bu kederli halime
Benim dünyam hep acılara mı hamile
Keşke çocukluğumdaki saçımı örsen
Düştüğümde kanayan dizlerimi öpsen
Kalmadı küçüklüğümdeki masumiyet
Yalvarırım annem hatalarımı affet
Flu bir sis şimdi geçmişimi hep boğar
Yüzüme küsmüş güneş,sırtımdan hep doğar
Olamadım bu sevdada hiç aklıselim
Tutamadı hiç mutluluğu çolak elim
Yüreğimin ortasında koca bir çıban
Soluk bozkırlarımda ağıt yakar çoban
Toprağındaki pencereni az arala
Bana yine o manilerinden sırala
Anne bugün yine,can evimden vuruldum
Sanki yedi kat yerin dibine savruldum
Bir an koydum kendimi de senin yerine
Bulandım korktuğum sanki ecel terine
Ey gönül aldanıp dünyada etme kibir
Hepimizin varacağı son durak kabir.