Bulamadan,Kaybedilmiş Soluk Bir Resim Bu.

Yarı karanlık bir dünya

Ömürlerini yitik umutlarla

Geçirmiş onca insan...

... Ortalığa saçılan değerler

Varsıl prensipler.

Hayat kaya temeller üzerine oturtulmuş

Sonsuz bir bekleyiş içinde

Donuk,ölü gözlerle izletiyor zamana...

Siyah beyaz bir vitray masalda hissettiriyor

Gelecek günlerin neler getireceğini bilmeden...

Kadınların suskunluğunun kutsandığı

Hayatı alışageldik biçimde yaşamadan beklenen

Bir geleneğe ait bu insanlar.

Biraz şefkat,biraz samimiyet aranan

Tanıdık bir çift mavi göz...

Gençlik hızla esen bir rüzgar

Duyguları sağır eden

Cinsiyetsiz yarı karanlık gölgeden

Vesveleri,şüpheleri camdan

Küçük şişelere hayali raflara dizen

Bir gün dışarı koyan

Çıkmalarından korkarak...

Yalanlar,hırpalıyor sanki sade ,naif hayatın resmini.

Değişken ruh mu?

Belleğin keyfine göre çeker kendine

Alıp götürür bozguna uğratır varlığı!

Yoksa,hareketli dalgalar mı?

Gülen yüzleri yüzdürür düşüncelerde!

Susku, buyur yüzü ellerin arasına sakla ,sustur...

Bulamadan,kaybedilmiş soluk bir resim bu.

Tanıdık,tanınmamış bir sürü insanı doluşturur

Zemheri olanca şiddetiyle

Ateş sanrıya yol açar

Buzul çöllerinde yürürken görürler kendilerini.

Kaybolan bütün insanların toplaştığı

Karanlık bir yer altı ülkesi hayaldeki

Aklını peynir ekmekle yiyenlerin

Huzursuz fanilerin

Kendini beğenmişlerin peşinde gezinen

Melek onları hiç beklemedikleri bir anda

bedenleri ve ruhlarıyla

alıp götürü verir o aleme...

ŞİİRİMİ DÜNDEN İNCİLER LİSTESİNE LAYIK GÖREN SECKİ KURULUNA TEŞEKKÜR EDERİM....