Bulamadım

adım adım gezdim gurbetelleri

küstürdüm hep dostları elleri

estirdim başımda sevda yelleri

gönülden güvenecek yar bulamadım

düşünmedim kendimi hep ellri kayırdım

taş bastım bağrıma bülbülü gülden ayırdım

herkesleri hep kendime dost bilirdim

yürekten tutunacak dal bulamadım

gece gündüz ince ince düşündüm

çok acılar çektim fena halde üzüldüm

sanki şu fani dünyada yaşarken öldüm

kendimi taşıyacak sal bulamadım

cesedimi kara topraga armagan verdim

ölüler gibi toz toprak oldum

elinde güllerle cenneti gördüm

cehenneme vardım yer bulamadım

balgat/ankara

kadir esen