Bülbülün Ölümü

Bir şemsiye altında

Yağmuru dinliyordun !

Bulutlar gözlerine,

Kalbine ağıyordu !

Öyle giderken dalgın,

Dönüp yerden aldığın,

O çilekeş yaralı

Bir şehirli bülbüldü

Ve ellerinde öldü...

Kapattın şemsiyeni;

Es geçtin son treni;

Sevgi, öfke iç içe,

Kimsesizdin o gece.

Cadde âhını aldı;

Kurt - kuş uykuya daldı;

Rüzgâr gitti sessizce,

Yağmur yüzünde kaldı...