Bulunmaz
Kaleme akıttığım vedalar birikiyor terimde
Rüzgarın bir yalnızlık çığlığında
Aradığım lüzumsuz mutluluklar dolanıyor başımda
Hiçbiri bana ait değil
Eğilip bükülsem
Dalımdan koparılsam
Kırık kalplerin hançeri olurum
Kendi içimde zaman bilenir
Kaleme bulaşamadığım susuşlar birikiyor içimde
Not aldığım kağıtlara kendimi çiziyorum
Tenimde ter ter
Bedenimde tel tel hadiselerle
Özlüyorum
Artık olamadığım kendimi
Trenin altında kalıp ezilen beni
Pencereden atlayıp kurtaramadığım kendimi
Ezilip yaprağa çıt sesiyle korku dolu bakan
Yine kendimi...
Noktalama işaretleri parçalanıyor elimde
Anlatamıyorum derdimi
Yalın, sade ve öyle içten paralıyorum ki kendimi
Kimden duysam acılızadesi buhranlı şarkılarla elemimde
Dönüp bakmadım, görmedim, konuşmadım
Çok zaman oldu neredeyim, kimdeyim, ne haldeyim ben?