Bulutlar Bi Geçse

kısa kısaydı yağmur

içi yarılmış boşluğu değişiyorduk

yorgunluktan uykuya

uykudan daha uzağa

değişiyorduk

geri gelecekmiş gibi avludan uzaklaşan kedi

bilir mi bir ayak mesafesinden bakınca

daldığın o yolun genişliğini

eskimiştir bahçedeki çitler

yakasında merasimler geçitler

baharın eteklerinde kışı unutup

yazı özlerler

dağların yürüdüğünü fısıldar sarı esinti

rüzgarların yapraklara döküldüğünü

bir çiçeğin sevincini fısıldar

bir kuşun duyduğu hafifliği

gidenler teselli eder

tepeyi saran mor dumanları

alevli kırmızı elleri

ve sevinçlerini saklayan evleri

yorulduk ağlamasından göğün

bu bulutlar bi geçse.