Bundan Gayrı

Varsın bundan gayrı

Dost olan bilsin bizi,

Her veda ardı

Beynine işler

Hüzün boyutlu adımlarımızın sesi...

Dost olan bilir bizi,

Yüreğindedir yüreğimizin izi,

Serdim içimdeki özü;

Yol olsun vefa bilene...

Irgalanmaktan her derde,

Gocunmaktan her gözyaşına

Başka hal bilmem...

Öfke bilene bilene

Adımlarımda çiğnerken ömrümü

Kendi k/özümde yana yakıla

Şimdi ve daima

Bildiğim

Eşsiz bir Albatrostur şair,

Çığlığı şiir

Duyulur ötelerden

Anlamaz bilmeyen sesten öte

Çığlık nerden?

Eşinden gayrisine haram döşü,

Masmavi yer, gök düşü;

Bir özgürlük ki dize dize açılmış

Kılıç kanatları yarar maviyi

Kara geceye akar.

Yar, ar diye diye verir son nefesi,

Sonsuz sevdaya aç yüreği,

Deşin satır satır

İnsan insan k/anar,

Yanar .

Ey dost,

Ölümün sırrı son nefeste,

Ölümsüzlüğün sırrı her nefeste.

Böldüler dünyayı dile, dine, renge;

Bilemediler insanı,

Bilemediler insan olmayı...

Dize dizmek değilmiş marifet,

Dize gelmemekmiş ,

Boyun eğmemekmiş haksıza,arsıza,

Çatmakmış kim olursa olsun soysuza!!!

Varsın bundan gayrı

Kimseler bilmesin bizi,

Her nefes ardı

Yüreğine işler

Gözyaşı yüklü gülüşlerimizin nefesi...

/Önce insan diyen çağrına geldim,

Dostça uzanan bir eldim,

Kimi kalıplara bezedi, kimi inançlara.

Bilemediler, hepsine eldim,

İnsan deryasına akan kan köpüklü seldim...

Merhaba dili ve yüreği insan nakışlı dost./