Bunun Adı Aşk Olsa Gerek Sevda

biliyormusun sen

sen

hem varsın hem yoksun

gibi

sızlıyan yüreğimde göz

yaşlarımda

damla damla akan zamana

ne çare?

eh be can tanem can tanem

dediğim

mesafelere kattın

beni

bitmeyen çilelerde özlemlere

dem

sönmiyen yangınlarda içimde

köz

daha ne kadar ne kadar?

sormasın kader

cevabı sonsuzluğun koynunda

kayıp

saymıyorum artık saymıyorum

dumanları

onlar senin eserin eserinin

sisleri

can damarımdan vurulmuşluğun

sessizliği

sensizliğine yas tutuyor

matem

varlığının yokluğunun

çarmığında

bir ileri bir geri hiç bitmiyecek

gibi

bunu adı aşk olsa gerek

sevda

gerisi luzumsuzluğun boşuna kürek çekme

misali

ben buna da razıyım

senin şu evrende nefes alman dahi

bana yeterli

yeterli yeterli yeterli hissetmeninde çok

ötesi...

(Berlin,09.01.2014)