Bütün İstasyonların Toplamıdır Devrimcinin Vedası

Bir his kazası sonucu kaybettim

Hayallerimi sakladığım tenha kasabayı

Belirlendim, açığa çıktım yetkili bir yıldızın kararsız ışığında

Yatıştırma sanatıyla kâğıda döküldüm

Çözümsüz kuşlar havalandı çatılardan

Bir şiirin şiir olmaktan vazgeçme girişimiyle

Giderken topuğumu bıraktım sana sevgilim

Bas üstüne inançlarımın.

Cevabıyla arası bozuk sorular kavşağından

Somut bir şey gibi geçiyorum şimdi

Valizimde adı vedalarla anılan bir istasyonun çığlığı

Uzun zamandır insanım

Üstüme dökülen evlerden öykü yapıyor birileri

ve ömrüne çekilmiş vesikalık bir bıçakla arkadaşlık yapıyorum

Edebiyatı Cedide nedir ki!

(Nilüfer tarlası! Çakılların uykusunda

Yarın kalan aşkların zindanı mısın?

...

Dünyanın en dibi! Son kez üşü insanlığın çölünde.

Beni ailece kaybettin.

...

Kalbim şölenlerin ana yurdu! Yanılmalar geçidi.

Düzenli yalnızlığı adam mı sandın?

...

Anadolu! Yakılmış kavimler topluluğu.

Ankara'nın kül tablası

İstanbul'un paspası

...

Kanla makyaj yapılmış sahnende

Bitmez mi hiç oyuncuların)

Sana duvarını arayan bir çivi bıraktım sevgilim

İndirsinler diye siyahlarını

Göğün kanatlarından.

"Ölümcekler" yürürken alnımda

Toplum diz çöküyor delirium tremens nöbetleriyle

Gökkuşağı istilasını onarıyorum kalıcı bir renk için

Bu düşü ezbere biliyorum

Kitaba bakmadan kanayabilirim.

Çürük kulelerin gölgesinde ? bil ki bütün gölgeler geçicidir

Hızla yükseliyor anlamın yenilgisi.

Yüzünün yarısı mektuplardan oluşan usta bir yarayı

Günde iki kez birkaç bardak denizle dindiriyorum

Devlet her cinayetten sonra silahını peçeteyle siliyor

Biz yumru biçimindeyiz ve yaklaşık olarak birer figüran

Ağrı kesici arıyoruz buluşmalar bahçesinde

Bütün sessizleri! Yanaklarından öpüyorum!

Oysa anneme uygun bir gökyüzü alabilmek için

Çıkmıştım dışarı.

Dudakları dağa dökülen bir adam buldum cebimde

Kolları çingeneden.

Sonsuza çekilmek ve bu bitmeyen şiir festivali

Bu keskin nişancılarla donatılmış sis sokağı

Tanrının dişleridir ey sevgili gece

Tutuşturucu mektuplar olmasaydı içinde

Kibrit kutuları tek başına nedir ki!

Tüm yüzler O'nundur

İşte bu sebeple

O'nun yüzü yoktur'*

Bilmiyorum yüzüm nereli, sevgi nereli?

Ağzımda patlayan bu vardiyalı isyan bataklığı

Bu ağır çantada taşınan yabancılaşma uygarlığı

Bu düş yanlısı sözcükler nereli ey sevgili Diotima!

Küçük mucizeler bıraktım sana sevgilim

Küçük yağmurlar küçük renkler

Limanlarını arayan kâğıt gemiler

ve içi varoluş sancısıyla dolu

Firavunlardan gizlediğim

Gülümsemeyle sınanmış bir günlük bıraktım.

Küçük ellerinle ördüğün imla ağacına

Astığın çaputlarla ört oyuncak hiçliğimi.

Trajedi dükkânlarının önünden geçerken gördüğün

Retorikçilerin altın çağıdır sevgilim, şaşırma

ve ben taşlaşmış toplumun bedeli olarak

Sana yorgunluğumu bırakıyorum

Küçük dokunuşlarınla oyala piçliğimi.

Şimdi, rüyaların soğuktan öldüğü buz gibi bir yerde

Soluksuzluk duygusu

Gezintiye çıkmış tanrıların unutkanlığıdır

Seslerin çarpıp geri döndüğü kambur tepelerde

Çukurlaşmış lirizm nedir ki!

* Edmond Jabes-Sorular Kitabı