Bütün Şairler Yalancıdır

bütün şairler yalancıdır.

ipliksiz tesbihin zikrinde

cezbeden öte dökülür sancıları

-ah hüznünü gazelle süsleyen hazan

oysa biz yaralarımızı gösteriyorduk-

ve ne kadar önemliydi yalanlarımızın

lirik olması, didaktik olması

anasının nikâhı olması

bütün şairler yalancıdır

müstesnâ bir ölümü sırtında taşıyan yokuşa

methiyeler dizen dudaklar yalan

yalan her paragraf başında ölümü besleyen

hayatlar yeşerten meseller

-ah ölümü müjdeleyen son bahar,

son çiçeklerini devir rüyalarıma-

ve ne kadar önemliydi

kakafonik olmaması

ritminin olması

kelime tasarrufu olması

nihayetinde yalan işte

yalan beyim, yalan güzel bayan

yalanda tasarruf mu olur

etmeyin efendim

nasılsa kefenin cebi yok

oysa kimse bilmiyordu, biz intihar ediyorduk. Çoğalsın diye rüyalarımızdaki jilet kesikleri, düşlerimizi yatırıyorduk arabesk giyotinlere ve daha vâhimi başka intihar çeşidi de bilmiyorduk.

kanama sürsün diye yazıyorduk...

-ve fakat inan bana sevgili

ölümden güzel gülüşün var-