Büyüdüm Sen Yokken

ben büyüdüm sen yokken

senin şehrinden başka şehire taşırken umutlarımı

artık zafer kazanıyorum ardında bıraktığın acılara karşı

artık daha fazla uyuyorum

artık daha az bakıyorum seni götüren trenin seferine

artık şiirlerde aramıyorum özlemini

yeni bitirdiğim kitap sayfalarında belirmiyor hayalin

hem ben büyüdüm sen yokken

ne yalnızlığımın kavgası

ne bırakıp gittiğin aralık sabahındaki kar soğukluğu

ne yokluğunun sıcaklığı

nede yitip giden zamanlarım

hiç biri yok artık

elimin eline değeceği anlar,

gözlerimdeki o ışıltılı bakışlarla söylediğim merhabalar,

zaman daha yavaş geçsin diye ettiğim dualar,

ve o çocuksu heyecanlarım yok seni beklediğim cumartesi günleri

biliyormusun ben büyüdüm sen yokken

şimdi yalnız bir şehire taşıdım umutlarımı,

boş sokaklarda bir başıma ellerim ceplerimde geziyorum

hayır seni aramıyorum kaldırımlarda

sevdiğim şarkıyı mırıldanıyorum

bana arkadaş şimdi yankılar

hatırla büyümüştüm ya sen yokken

şimdi ölümü bekliyorum..