Buz Tutmuş Gül Adası

Soğuk bir kış günüydü

üşümüş ellerin geldi aklıma

Beyazla makyajlanmış

Her şeye inat

Gözlerinin pişdarlı bakışlarıydı

Felç eden rüzgârları

Yavaşça dokunduğum ellerinden

Bir kapı açıldı, eritti tüm karları

Bir düştü dizlerimizi bu kadar ısıtan

Don tutmuş yollarda, sis basmış sokaklarda

Parmak uçlarından renk aldı gökyüzü

Kızıla büründü bulutlar

Sırtında mavi gökle

Kışı bitiriyordu Sanki

Sinirli ve kovar gibisinden

Hazan istemiyordu yürek

Soğukta bileklerinde ayrılık izi kaldı

İntizarım,

güne sen baktığında

Söz, göç kuşları olmayacak asla

Ilık temmuz rüzgarlarından başka

Giderken düşürdüğün son yaprakta

Bir gül adası hediye edeceğim sana

Gönlümün en sıcak kucağında

Gel yarım kalmasın düşlerim

Elvedayla süslenmesin gülüşlerim...