Buz Yüreğim

sırası geldiğinde bu kırık düşü yaratacağını bilmeliydim

içtim... şişelerin dibini bulurken boşalan ruhumun hayellerine

kapılıp giden suretlerini çizdim boşlukta

söyleyebilir misin ardından devrilen kaç şişe unutturur seni

kaç anlamsız sevda söndürür içimde yakıp gittiklerini

ağladığım uykusuz geceleri yazdığım dizeleri kim anlar sen gibi

bir gün anlarsın umarım bana yaşattığın o soğuk sessizliği

kayıp giden yıldızlar misali yok olup gidişini

beni benden alıp buz yüreğimi anlatırsın belki

sitem dolu , hasret dolu , ıslanmış dizelerimi

hadi ben gittim şimdi , sensizlik ölüm gibi...